..Kι επειτα συναντω εσενα , με καποιες ρυτιδες γυρω απο τα ματια και ενα τοσο ομορφο προσωπο που φθειρεται απο αναμνησεις και μυχιες τυψεις.Σχεδον σε αγγιξα παλι, ειμαι δυο βηματα περα απο σενα και εσυ με κοιταξες, οπως κοιτας ολο τον κοσμο.Αναζητωντας καποιον αλλο περα απο την σκια τους.Θα μπορουσα να σε πλησιασω κι αλλο , να φτασω με τα ακροδαχυλα μου το αρωμα σου βουτηγμενο στις φθινοπωριατικες χλοες , να σου μιλησω και να σβησω τον χρονο.Για ποιο λογο ομως.; Μηπως ηδη δεν αποκτησαμε ολα αυτα που θελησαμε ;;
