Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

χρονος

Σημερα

καθως αφηνα ολο και περισσοτερο το λουρακι της Κοντης ,

σαν να αφηνα τον εαυτο μου ολο και περισσοτερο ελευθερο

να μετρησει βηματα και μηνες μεχρι το καλοκαιρι ,

εφτασε η στιγμη που θυμηθηκα τα λογια ενος φιλου

και τη στιγμη που ειχαμε λογοφερει

Μου ειχε πει οτι ο χρονος φθειρει τα παντα

Ενταξει η αληθεια ειναι πως

το συγκεκριμενο πλασμα εχει πολλους λογους

να μου ειναι φουλ αντιπαθης ,

και ενας απο αυτους τους λογους ειναι οι κλισε εμπαθειες του

οποτε επρεπε

να αντιδρασω ετσι κ αλλιως.

Μου ειχε πει οτι ο χρονος φθειρει τα παντα

,το ξαναλεω γιατι το ξαναειπε κ αυτος,

δυο φορες για τις 2 φορες που ενιωσε οτι ειπε το πιο

ψαγμενο πραγμα στον κοσμο.

Τον κοιταξα με το πιο τιμιο υφος του κοσμου

και του απαντησα οτι ο χρονος

ομορφαινει το προσωπο , ομορφαινει τις σχεσεις

γιατι αποκτουμε εμπειριες + οι εμπειριες

μας + οι αναμνησεις μας ,

μας δημιουργουν , μας κανουν αυτο που ειμαστε.

Η στιγμη αυτη λοιπον των βηματων μου,

του πλανοδιου ακορντεονιστη + της αναμνησης

αυτης της βαρετης συζητησης ηρθαν για να δεσουν τελεια

με την εικονα 6 ηλικιωμενων γυναικων

μεσα σ'ενα καφε στο Οβιεδο.

6 γυναικες πανω κατω 60 χρονων ,

με ολη τη γλυκητητα και ολη τη καθυστερημενη περιποιηση

των φρεσκοβαμμενων αχνο ξανθο μαλλιων τους ,

να καθονται ηρεμα , γαληνια

γυρω απο ενα λιλιπουτιο τραπεζακι και να κοιτανε απ'εξω.

Απλως χαμενες στην εικονα του δρομου , στο χαμογελο μου

και σε ο,τι υπηρξε πριν απο εμενα στο συγκεκριμενο στενο ,

σε αυτο το δρομακι.

Τι θα εκαναν λες αυτες οι ιδιες 6 γυναικες αν γυρνουσαμε

το χρονο πισω και τις ζουσαμε στα 20 αδηφαγα χρονια τους γυρω απο

το στρογγυλο τραπεζακι ?

Θα ουρλιαζαν.

Θα σιγοτραγουδουσαν τα νεα τους απο το προηγουμενο βραδυ

η θα φιλοσοφουσαν τη ζωη , καταληγοντας παντα στο ιδιο

αλληγορικο συμπερασμα που εχουμε ολοι μας στα 20 μας,

οτι και να ουρλιαξουν ποιος θα βρεθει να τις ακουσει.

40 χρονια μετα , μη εχοντας την ιδια ενεργεια , απλως η καθεμια

παραδομενη στους στοχους της της οικογενειας της,

βλεμματα που θυμιζουν τη Σονατα του Σεληνοφωτος'

αραγε ενα νεαρο πλασμα , ενα χερι χωρις ρυτιδες,

φρεσκο σαν τη Λολιτα πειρασμος ,

τις τραβουσε μια-μια τσαχπινικα,

θα χορευαν μαζι του ? Θα αφηναν για λιγο αυτο που ακολουθει

τα γερατια , τα καλοχτενισμενα τους μαλλια ,

θα φορουσαν ενα στενο κιτρινο φορεμα

και θα παραδινονταν στην εξαψη .?

Ο χρονος μας κουραζει και μας καθιστα αδυναμους

η' μηπως γαμωτη μου ειναι το απωθημενο του κιτρινου φορεματος

που μας κανει να κοιταμε εξω απο το παραθυρο

μην περιμενοντας πολλα πολλα.?

Δεν υπαρχει κατι πιο δελεαστικο στον κοσμο απο αυτο το μακροπροθεσμο χοροπηδηχτο πειραμα.

Να ζησεις με ολες σου τις αισθησεις ο,τι σε κεντριζει , ο,τι σε γαργαλαει να το εξερευνησεις,

να μην εχεις απωθημενο τελικα τιποτα, απολυτως.

Μια ζωη γεματη θελω εκπληρωμενα , σκεψεις που γινονται πραξεις.

Να προλαβεις τον χρονο και να ταξιδεψεις.

Δεν υπαρχει χρονος απο τη στιγμη που εχεις ποδια να περπατας,

πολλα μαλλια ωστε να αλλαζεις το χρωμα τους,

συρταρια στο σπιτι ωστε να τα γεμιζεις με πολυχρωμες καλτσες και μικρα δωρακια

απο τους ανθρωπους που αλλοι εκαναν ενα περασμα απο τη ζωη σου ,

αλλοι ηρθαν για να μεινουν.

Και οταν πετυχεις αυτο το στοχο , θα ακουσεις ενα τραγουδι στη γλωσσα των Αστουριας

που λεει ¨δεν υπαρχει μελλον , υπαρχει μονο το τωρα , δεν θα υπαρξει το μετα¨
://


Και τοτε ισως αυτες οι 6 γυναικες φορεσουν αυτο το ντελικατο φορεμα

και σου προτινουν να πιεις μαζι τους σιδρα ακουγοντας κατω απο το τραπεζι

ρυθμικους χτυπους απο τα γυαλιστερα τους παπουτσακια +

ισως γινεις κ εσυ μια απο αυτες , που πισω απο καθε ρυτιδα του μαλακου προσωπου σου

να υπαρχει μια φωτια στη παραλια μαζι με εναν Ισπανο που εκανε τατουαζ την επομενη μερα

το ονομα σου -γιατι εχεις τα πιο φουντουκι ματια που ειχε δει ποτε του,

η' το πλαστο εισιτηριο που εβγαλες με τη κολλητη σου να πας στην Ανδαλουσια

τον Ιανουαριο και βγαλατε φωτογραφιες με μαγιω , αν και ειχε 5 βαθμους

απλα γιατι η Ανδαλουσια πρεπει να εχει παντα ζεστη - αλλα δεν ειχε -,

η ακομα καλυτερα το κλειδι που εχεις παντα κρυμμενο

μεσα σ ενα σακουλακι m&m's , που εχει μεσα ο,τι πιο βρωμικο για καποιους,

για σενα το πολυτιμοτερο αντικειμενο του κοσμου,

που ακομα και να παντρευτεις και να κανεις παιδια

και αυτα τα πλασματα κανουν και αλλα πλασματα

,δεν θα μαθει κανεις οτι το συρταρακι αυτο ειχε

το κουτακι με τα πρωτα δοντια που αλλαξε το πρωτο σου σκυλακι

η' ενα τοσοδουλενιο κομματι ενοχικης δαντελας

απο το εσωρουχο που φορουσες πρωτη φορα που εκανες ερωτα.




Εεε νομιζω πως καπου εκει σηκωνεσαι  και βγαινεις εξω

απο το καφε και χαμογελας κ εσυ σε αυτο το κοριτσι που

σε κοιταξε και το το κοιταξες αλλοτε υπεροπτικα

γιατι το κολαν της ειχε μια τρυπα στον αστραγαλο.