Παρασκευή. Πορτογαλικη ωρα 02:20 , 7 Νοεμβριου 2015.
Δεν ξέρω αν εχει τόση σημασία το αν ειναι πορτογαλικη η ωρα ετουτη , όσο το οτι ηθελα να αναφερω κατι για αυτη την δεΣποινις Πορτογαλια που της οφειλω την αγαπη μου για τη μοναξια
Ειναι μια απερίγραπτα σπουδαια αισθηση του γοργου περπατηματος διχως σκοπο ,αναμεσα σε γοργα περπατηματα ανθρωπων που θα εχουν σιγουρα σκοπο, με μοναδικη παρεα , μια αλογομυγα
Η δεΣποινις Πορτογαλια λοιπον ειναι ενας τοπος με κυμματα~ γίγαντες,
με τα Φαντος που θες δεν θες θα σου ραγιΣουν την καρδια
και με αυτη την ασχημη γλωσσα τους που ειναι κατι αναμεςα σε θεσσαλονικιωτικα και ρΩσικα. Και σχωρα με γι αυτό Πορτογαλε εραστή
Η Πορτογαλια ειναι επισης μια χωρα που ειναι ρατσιστρια προς τους εγχρωμους.Δεν εχω ξαναδει εγχρωμους ανθρωπους πιο φοβισμενους και πιο χαμηλοβλεπουσους, μεσα στο λεωφορειο, απο αυτους εδω τους ομορφους τους παρεξηγημενους. Σγχωρα με Πορτογαλε ανθρωπιστη, ειρηνοποιε και γλυκομίλητε ,που παλευεις για τα δικαιωματα της μειοψηφιας, βαλε σε παρακαλω κ αλλο τα δυνατα σου
Ειμαι καπου μακρια τελος παντων . και αυτο το καπου τυχαινει φετος να ειναι η δεσπονις η Πορτογαλια.
Μακρια και απο το αδηφάγο τέρας που λέγεται "φύση μου "που με υποχρέωνε να ερωτευομαι ,
να αποφασιζω μια μέρα οτι θέλω να πορευτώ μόνη μου
και μετα να κλαιγομαι που τους αποχωρίστηκα
και δεν με παρακαλεσαν.
Η' δεν μου εφτιαξαν μια handmade τουρτα απο πουρακια Caprice (σαν αυτες που διαφημίζει το instagram )
ως δείγμα της περιτρανης αγαπης τους.
Μακρια και απτο να πεταχτω στο λοκαλ μπαρ κατω απτο σπιτι μου , να τραγουδησω το "Hey you pussycat "με ύφος-
γάταs Αγκύρας, στον τρωφαντουλη μουστακαλενιο
καφενετζη της γειτονιας,
για να με ταρταρει μια Desperados μπυρα και ενα τΣιγαρο απτα δικα του.και μετα να του χαμογελαΣω
αθωα
και δηθεν ταχα μου τοςο ξαφνιαΣμενα που δεν δεχτηκε τα λεφτα μου.
ΠοΣο γυναικωτη συμπεριφορα θεε μου.
ΠοΣο παλι αδιαφιλονικητα αξεπέραστη.
Η γυναικεια φυΣη , το δευτερο φυλο - οπως την αναφερει η γλυκια μου Μποβουαρ,εχει υπαρξει η μητηρ εμπνευςης εκατομυριων αριςτουργηματων .
Στον ευγενεΣτατο αρκουδο με τη μουστακα σιδεροβουρτσα (σαν αυτες που εξιναν τις κατσαρολες στην διαφημιση Βιραριμπα-Βιλαμπαχο) , θα κολλησουμε
Μακρια και απτο να γλυκοκοιταξω τον ξανθο ρασταφαρι που θα κανει ζογκλερικα ,απο μπουκαλες του bowling ,στο φαναρι
και τα μαλλια του θα ζέχνουν γηπεδικούς ηλιόΣπορους
και παραπονο απο αυτα τα πλουΣιοκοριτσια με ακριβά αμαξια που πέρασαν και
θεε μου τι ευλογια! του αφηΣαν και μερικα ψιλουλια κερματακια και ενα χαμογελο ολοιδιο με αυτο της Μαριας Χοακινα
Λιγο πιο μακρια ακομα και απο το να εχω οργανωσει ηδη τις διακοπες του Αυγουστου μου για καποιον προορισμο με blue maron ουρανους και λευκά σπιτάκια των Κυκλάδων
Βριςκομαι πολυ πιο κοντα βεβαια ,στις στιγμες που περναω εδω σε αυτο το μικρο μικρο παρκακι , καπου αναμεσα στον δρομο του σπιτιου μου και σε εναν ζωολογικο κηπο που διαμένουν καμηλοπαρδαλεις με θαμπο και λυπημενο τριχωμα..
Εκει που αφηνω τον τσουχτερο ηλιο της Πορτογαλιας να μου ξανθυνει κ αλλο τα απροσδιοριστου χρωμα μαλλια μου. Και εκει που κοιταω τον ηλιο λιγο παραπανω ετσι με θρασσος , για να δικαιολογησω τα ματια μου που θα βουρκωσουν σε λιγο.
Πολλες φορες δακρυζουν χωρις λογο βεβαια, γιατι ετσι ειναι το στυλ μου,αλλα τις πιο πολλες φορες δακρυζουν για μια όμορφη που θα αποτελει για παντα την πιο γλυκια μου αγαπη
Αυτη η ομορφη καπου πηγε , αλλα δεν ξερω που..
Και την ψαχνω .
Μου ειπαν πως πηγε να βρει τον ερωτα της ..
Θεε μου, τι πιπεράτα παιχνιδια παιζεις παλι
Πήγε να βρει τον ερωτα της λεει
Τον παππου μου
Ε βεβαια τον παππου μου , σε ποιον αλλο θα καθαριζει φρέΣκα φασολακια τα καλοκαιρια
Ρε συ γιαγια τοσο πια ερωτα στα γεραματα;
Δεν ντραπηκες μην σας κοροιδεύει η κυρα Μαρία η γειτόνισσα
Γιαγια μου,θα ηθελα πολυ να σε κλεψω μια απο αυτες τις μερες.Να σε τοποθετηΣω απαλα διπλα μου , σαν αιΣθηΣη, πανω σε αυτο το ιδιο παγκακι. Να δεις κ εΣυ μονη σου οτι το παρκο αυτο δεν εχει σκιουρακια -ποντικους οπως τα ελεγες, ούτε περήφανα παγώνια , εχει ομως μια ωραια ζεστούλα, οχι τοση ωστε να μου γκρινιαζεις ,εχει πρασινο αλλα οχι τοσο πρασινο ωστε να φτερνιστεις .
Και εχει κ εμενα που τοσο με αγαπουσες.
Δεν εχει βρωμερη γυρη οπως το μπαλκονι σου, ουτε τσιριχτά περιστερια να σε ξυπνανε τα μεΣημερια απτον γλυκο σου υπνο.
Ποσο θα σου αρεσε να ειμασταν μαζι εδω. Οι δυο συνωνοματες.Να σου εκμυςτηρευτω σε τι περιπετειες βρεθηκα παλι,απειλώνοντας σε να μην τις πεις πουθενα , διαφορετικα δεν θα ξαναπήγαινα να σου πάρω ψωμι ζωμωτό με ΣΟΥΣΑΜΙ απτον φούρνο , το γραφω κεφαλαια για τις φορες που μου το τονιΣες και εΣυ δήθεν μου αγριεμένα ,
ούτε θασου ξαναελεγα τα κουτσομπολια των φιλων μου , που τοσο ξεκαρδιζοσουν να ακους.
Ισως λοιπον η ωριμανση της καρδιας μου να εφτασε παρεούλα με το χωρισμο μας.
Ισως ο χωρισμος μας να ευθυνεται για την επιλεκτικτότητα της ματιας μου τώρα πια.
Πως θα γινει δηλαδη να κοιταξω καποιον με μέλια και συροπιαστα κάστανα ματια , αν μου λείπει η μαγειρισσα μου.
Αυτο το γλυκο του κουταλιου βύσσινο που πολύ πιθανόν να μην ξαναγευτώ ποτέ
Εύχομαι τα παιδιά μου κάποια μερα, και ολα τα παιδακια του κόσμου που ξαπλωνουν στο χωμα για να μελετησουν με τι μαεστρια φτιάχνουν τη φωλιά τους τα μερμύγκια ,και ολοι αυτοι οι μικροι κύριοι και οι μικρές κυρίες που θα ήθελαν να υιοθετήΣουν εναν σκαντζόχοιρο ,
να έχουν την ευλογία να τους κοιμήσει στην αγκαλια της μια τόςο όμορφη, δυνατή και πολυταξιδεμένη γυναίκα σαν κ εσένα.
Εγω ειχα αυτη την ευλογία οπως και το να μου τραγουδησεις το 'Σαγαπω γιατι εισαι ωραια' ,στο μπαλκονι σου
καθως με γλυκοκοιτας
Θα σευχαριστώ για όλη μου τη ζωή για τις συμβουλές ηθικής που μου εδωΣες.
Θα σευχαριΣτω πάλι για το ημερολόγιο με την συνταγη για την πιο αφρατη καρυδόπιτα του κόσμου , που το άφησες μονο σε μένα.
Λες και το ήξερες πως μια μέρα θα φτιάξω την ίδια καρυδόπιτα με περίσσεια δόξα και καμάρι κάπου σε μια λιλιπούτια πόλη της Πορτογαλιάς και όλοι θα έγλυφαν τα δαχτυλά τους.
ψιτ να σου πω Κυρα μου ..αυτο δεν ήταν και πάντα το κρυφο σου πλάνο
Να παινέψουν την μαγειρισσα ...
Σε παίνεψα .. Μη μου φοβασαι
